Co ubrać na zorzę polarną: stanie w miejscu przy minus pięciu stopniach

Spacer po Reykjaviku w styczniu w porządnym płaszczu to żaden problem. Twoje ciało wytwarza ciepło, wchodzisz i wychodzisz ze sklepów, a budynki osłaniają cię od wiatru.

Przystanek na zorzę to coś zupełnie innego. Stoisz nieruchomo przez trzydzieści czy czterdzieści minut, w otwartym miejscu wybranym właśnie dlatego, że nic nie zasłania widoku, co oznacza też, że nic nie osłania cię od wiatru. Twoje ciało wytwarza bardzo mało ciepła, a wiatr zabiera to, co jest.

Temperatura może wynosić minus dwa. Temperatura odczuwalna z wiatrem może wynosić minus dwanaście. To ta liczba się liczy i dlatego ludzie, którzy ubrali się zgodnie z prognozą, po piętnastu minutach wracają do autobusu.

Dżinsy. Denim jest zimny, zatrzymuje wilgoć i nie chroni przed wiatrem. To najczęstszy pojedynczy błąd.

Bawełna przy skórze. Spocisz się, idąc na miejsce zbiórki, a potem stoisz nieruchomo w wilgotnej koszuli przez pół godziny.

Modne buty. Cienkie podeszwy przewodzą zimno prosto od stóp, a gładka podeszwa na lodzie w ciemności to realne zagrożenie.

Nic na nogach. Ludzie starannie ubierają górną połowę, a na dole mają jedną parę spodni. Nogi marzną tak samo i są tak samo narażone na wiatr.